Op de schouders van...
‘Slagter had oog voor de niet-juridische praktijk’
ernst arbouw
Van wie hebben Groningse wetenschappers hun vak geleerd? De UK vraagt hen naar hun leermeesters, voorbeelden en inspiratiebronnen. Deze week professor Elizabeth Kneppers, hoogleraar bedrijfskunde en voormalig Eerste Kamerlid voor de VVD.
Ze is jurist en gepromoveerd bedrijfskundige, wetenschapper en politica en, zegt ze zelf, toch een beetje een onderwijzeres. Professor Elizabeth Kneppers, hoogleraar bedrijfskunde en inmiddels bijna dertig jaar verbonden aan de RUG, is eigenlijk van alle markten thuis. En dan is het moeilijk om één leermeester of één voorbeeld aan te wijzen. Kneppers moet dan ook even nadenken over de vraag op welke schouders zij staat.
Uiteindelijk noemt Kneppers professor Wiek Slagter, emeritus hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en haar tweede promotor. “Ik werkte hier in Groningen bij professor Moerland, een econoom aan deze faculteit en tegenwoordig lid van de raad van bestuur van Rabobank. Maar mijn onderzoek had een gecombineerd economisch-juridisch onderwerp, de economische en juridische aspecten van franchising, en Moerland vond toch dat er een jurist bij betrokken moest worden. Zo zijn we eigenlijk bij Slagter uitgekomen.”
Kneppers roemt Slagter als een “rechtgeaarde jurist met oog voor de niet-juridische aspecten van de praktijk”. “Interdisciplinair- en multidisciplinair onderzoek begint nu een beetje in te komen, maar toen ik aan mijn promotie werkte, was het verschijnsel nog nieuw. Er waren toen eigenlijk nauwelijks mensen actief op het grensvlak van economie en rechten.”
Slagter is ondertussen op leeftijd maar is nog steeds actief. Hij kwam recent nog in het nieuws toen hij optrad als juridisch adviseur van Edwin de Roy van Zuydewijn in diens privéveldtocht tegen het Koninklijk Huis. “Hij publiceert ook nog steeds en hij is nog heel lang adviseur geweest voor diverse advocatenkantoren. Hij werkte onder meer voor Simmons & Simmons, een groot kantoor in Rotterdam. Ze zijn, in goed overleg overigens, uit elkaar gegaan naar aanleiding van zijn werk voor De Roy van Zuydewijn.”
Kneppers vertelt dat ze nadat ze afstudeerde, midden jaren zeventig, eerst een aantal jaar in het bedrijfsleven heeft gewerkt, aanvankelijk als octrooiassistent bij Bruynzeel in Zaandam. “Daar ben ik via een hoogleraar van de VU ingerold, professor Job de Ruiter, niet eens via m’n afstudeerbegeleider. De Ruiter is bekend omdat hij later minister van Justitie en minister van Defensie is geworden onder Van Agt en Lubbers. Ik heb nog wel eens zitten denken over hoe hij destijds op mijn naam is gekomen. Tegenwoordig ligt er veel meer nadruk op privacyregels en dergelijke. Als dat toen ook zo was geweest, waren de zaken waarschijnlijk anders gelopen.”
Naast haar wetenschappelijke werk is Kneppers politiek actief voor de VVD. Van 1999 tot 2003 zat ze in de Eerste Kamer, waar ze onder meer voorzitter was van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Voorafgaand aan de verkiezingen van 2002 zat ze in de commissie die het programma van de liberalen opstelde. Ze noemt twee politieke voorbeelden, allebei voormalig minister en voormalig VVD-senator: Leendert Ginjaar en Frits Korthals Altes.
“Ginjaar is bij het grote publiek niet zo heel bekend. Eigenlijk had hij hetzelfde als Slagter: hij was iemand die veel gepresteerd heeft maar uiteindelijk toch heel gewoon is gebleven. Geen poeha. Iemand bij wie je altijd terecht kon en waar je nooit bang hoefde te zijn voor een verborgen agenda. Ik zie hem echt als een soort mentor. Ginjaar en Korthals Altes, ook een jurist trouwens, zijn mensen met een ontzettend goed politiek gevoel. Zij zagen allebei ruim van tevoren aankomen wat ergens zou gaan gebeuren en wat er mis kon gaan.” |