| Tjak
Nieuw leven voor Gretsjkino Ook behoefte aan tips over lekkere maaltijden? Zo’n goeie tjak op je bord? Lees deze rubriek, waarin de UK in Groningse studentenkeukens meekijkt tijdens het koken. Deze week maakt studente IO/IB Tanja Kiriënko gehaktballetjes met boekweit. Smakelijk!
Door janita naaijer
De deur zwaait open en daar staat Tanja Kiriënko (22), een kleurrijke en vrolijke verschijning. “Het eten is net klaar, maar ik zal je eerst een rondleiding door het huis geven.” Met twee treden tegelijk stormt ze de trap op en ze doet de lamp van het kleine bovenkamertje aan. Twee kasten vol meters stof, een naaimachine en een rek met tientallen jurken. “Ik had tot voor kort een naaiatelier”, vertelt de studente internationale organisaties en betrekkingen. “Dan gooide ik huis aan huis briefjes in de deur en repareerde en ontwierp ik kleding. Geen drukke buitenwereld, maar alleen stofjes, patronen en garen.”
Hoewel ze op den duur de stapels naaiwerk niet meer kon combineren met haar studie en werk als SP-gemeenteraadslid, staat het bordje met de tekst ‘Kledingreparaties voor een appel of een ei (niet letterlijk)’ nog boven het aanrecht. Een lap bloemetjesstof hangt over de deur. Tanja: “Dat wordt de trouwjurk van mijn beste vriendin. Wat een eer dat ik die mag maken, hè?”
De rondleiding gaat verder, maar nu met een glas rode wijn. Tanja laat haar woon– en slaapkamer zien en vertelt over de inrichting: “Een combinatie van Mamamini, Marktplaats, zelfgemaakt en gekregen.” “Ikea heeft geen karakter en is geschiedenisloos”, besluit ze.
Terug naar de keuken, maar daar draait Tanja de gaspitten uit. “Ik laat je eerst iets anders zien. Dat eten komt wel.”
‘Iets anders’ blijkt Gretsjkino te zijn, het Oekraïense geboortedorp van haar moeder dat na de val van de Sovjetunie leegliep. Fabrieken, scholen, ziekenhuizen en apotheken verdwenen en van de 1300 inwoners bleven er 150 achter. “Er wonen nog maar acht volwassen mannen”, vertelt Tanja. “De rest is naar de steden vertrokken om werk te zoeken. De achtergebleven vrouwen zijn daarom enorm zelfstandig. Huizen restaureren, de oogst binnenhalen, ze kunnen echt alles!”
Door de grote armoede hebben de vrouwen het echter heel zwaar. En daarom hebben Tanja en haar moeder een stichting opgericht om Gretsjkino nieuw leven in te blazen. “Zodat het dorp blijft bestaan en er voor de vrouwen meer is dan vee verzorgen en de oogst binnenhalen.” Inmiddels is er een spelotheek, staan de oude computers van het UMCG in een opgericht cultuurcentrum en is het vrouwenkoor weer actief. Tanja: “De oude vrouwen willen nu niet meer dood. Snap je wat voor verschil dat maakt?”
De volgende twee uur bekijken we foto’s en vertelt Tanja onafgebroken over ‘haar’ dorpje. “Zal ik nu maar het eten voor je opwarmen?”, vraagt Tanja tenslotte. Even later komt ze terug met twee borden. De rauwe stem van Janis Joplin klinkt door het huis en zwijgend voor de kachel eten we de gehaktballetjes, boekweit en salade op.
Gehaktballetjes met boekweit
en witlofsalade
200 gr. gehakt
1 ui
2 theelepels laurierblad
1 beschuit
1 ei
200 gr. boekweit
2 stronken witlof
1 appel
1 tomaat
2 eetlepels azijn
1 eetlepel honing
Verse dille
Meng gehakt, gesnipperde ui, laurierblad, verkruimelde beschuit en ei. Draai hier gehaktballetjes van en bak ze gaar in een koekenpan. Kook boekweit met melk en water tot deze zacht is. Snij de witlof, appel en tomaat in kleine stukjes en voeg hier de azijn, honing en dille aan toe. Eet smakelijk!
|