Tjak

Stufi heet eigenlijk Hammie

Ook behoefte aan tips over lekkere maaltijden? Zo’n goeie tjak op je bord? Lees deze rubriek, waarin de UK in Groningse studentenkeukens meekijkt tijdens het koken. Deze week maken vriendinnen Anna van Hiele en Judith Sudhölter vegetarische lasagne. Smakelijk!

Door janita naaijer

Een late namiddag. De zon schijnt naar binnen door hoge ramen en verlicht de mintgroene muur. Op de rieten stoelen, zitten twee giechelende meisjes met een pak appelsap. Nou ja, zitten… Eigenlijk liggen sociologiestudente Anna van Hiele en Judith Sudhölter, studente godsdienstwetenschap en psychologie, dubbel van het lachen.
“Hoe we elkaar ontmoet hebben? Dat is alweer een vraag die een lange uitleg nodig heeft”, zegt Judith. “Ja, je mag ons wel twee pagina’s in de UK geven. Mét voetnoten”, zegt Anna.
Tot voor kort studeerde ook zij godsdienstwetenschap en in het wegnemen van vooroordelen over deze studie zijn ze getraind. “Nee, we zijn niet christelijk en we willen ook geen dominee worden!”, roepen ze bijna in koor. “En ja, we lezen Trouw. Maar dat doen we omdat het de beste krant van Nederland is.” En daar gaan ze weer…
Vorig jaar ontmoetten Anna en Judith elkaar bij de studievereniging van godsdienstwetenschap. “Ik sprak Judith aan en daarna volgde een gesprek van herkenning”, vertelt Anna. “En toen fietsen we samen naar huis en vroeg ik of ze volgende week kwam eten”, voegt Judith toe. Anna lacht: “En toen was het dus aan tussen ons!”
Het liefst zitten ze samen “een beetje te graven”. “We kunnen heel goed analyseren”, zegt Judith. “Onszelf en elkaar en de relaties van de mensen om ons heen.” Roddelen dus? “Nee, het is een oprechte interesse in andere mensen”, legt Anna uit. “In hoe ze denken en handelen.” Heel veel mensen veinzen, die luisteren helemaal niet echt naar je. Maar Judith kan dat wel.”
Even lijkt Judith een beetje in verlegenheid gebracht. “Zal ik nu ook een compliment maken?”, zegt ze. “Ja!”, antwoordt Anna. “Dan wordt het zo’n slijmverhaal.” Ze kijken elkaar aan en barsten weer in lachen uit. Anna: “Misschien is dit een goed moment om je mijn hamster te laten zien.”
Maar de komst van Stufi “die in de praktijk eigenlijk Hammie heet” brengt de buikspieren ook niet echt tot rust. Stufi bijt. “Hij bedoelt het goed”, zegt Anna. “Maar soms is hij een beetje vals.” Judith kijkt belangstellend naar het kleine beestje dat op Anna’s schouder zit. “Hoe weet je dat ie het goed bedoelt?” “Nou, dat zie ik in zijn ogen”, zegt Anna.
Dan moet er snel gekookt worden, want vanavond gaan de meiden naar een NNT-voorstelling in De Machinefabriek. Anna draait de oven aan met een blauwe nijptang. Judith maakt de vegetarische lasagnesaus. Terwijl ze op het eten wachten, legt Anna het grootste verschil tussen haar en Judith uit. “Zij is de optimist en ik ben de pessimist”, vertelt ze. “Vorig jaar vond ik na lange tijd mijn lippenbalsem terug. ‘Wat kut dat ik hem nu pas vind’, dacht ik. En Judith zei: “Wat fijn dat je hem weer gevonden hebt.”

Vegetarische lasagne

lasagnebladen
250 gr. kastanjechampignons
1 pak bladspinazie (diepvries)
2 teentjes knoflook
100 ml. crème fraiche
1 zakje geraspte kaas
100 gr. cashewnoten
200 ml. gezeefde tomaten

Fruit de knoflook en bak de champignons. Voeg crème fraiche, spinazie, tomaten en cashewnoten toe. Leg laag lasagnebladen in ingevette ovenschool. Voeg de saus toe en strooi de kaas erover heen. Bak de lasagne in 30 min. op 200 graden tot je een bruin korstje krijgt. Eet smakelijk!

| top